Jednym z elementów polityki energetycznej Unii Europejskiej, poza zwiększaniem produkcji energii z źródeł odnawialnych jest zmniejszanie zapotrzebowania na energię w gałęziach przemysłu oraz w budownictwie mieszkaniowym. Europejski, budowlany sektor gospodarki odpowiedzialny jest aż za 40% całkowitego zużycia energii. Dlatego powstała Europejska Dyrektywa dotycząca efektywności energetycznej budynku (EPBD - Energy Performance of Buildings Directive), która weszła wżycie 16 grudnia 2002 roku i została włączona w ustawodawstwo krajów członkowskich Unii Europejskiej 4 stycznia 2006 roku. Dyrektywa ta jest ważnym krokiem na drodze do osiągnięcia poziomu zużycia energii wymaganego przez Protokół z Kioto. Kraje UE zobowiązują się w nim do zredukowania emisji CO2 (w stosunku do wartości z bazowego roku 1990) o 8%, co ma zostać osiągnięte do roku 2010.

Celem wprowadzenia Dyrektywy jest promocja poprawy jakości energetycznej budynków w obrębie państw Wspólnoty, przy uwzględnieniu typowych dla danego kraju zewnętrznych i wewnętrznych warunków klimatycznych oraz rachunku ekonomicznego. [Dyrektywa 2002/91/EC Parlamentu Europejskiego i Rady Europy]